Kıbrıslıların Kayıp Nesli

0
176
Kıbrıslıların Kayıp Nesli

Her seferinde yeni bir girişimin başlaması yakınlaştığında, Kıbrıs Sorununun çözümü ile ilgili tartışma klasik sorunlara odaklanır: Anayasa ile ilgili ne olacak, toprak konusu ile ilgili ne olacak, güvenlik ve mallarla ilgili diğer boyutlar ne olacak?

Herhangi biri, eğer 2. Dünya Savaşı’ndan sonraki erken aşamayı da dahil ederse, Kıbrıs Sorununun tartışılmaya başlanmasıyla zaten yaklaşık yetmiş yıl tamamlandı. Bağımsız bir değerlendirmede, Kıbrıs Sorununun sonsuza kadar sürmesinin tüm çağdaş batı dünyası için, Avrupa’nın her köşesi için büyük bir anakronizm (çağdışılık) olduğu konusunda şüphe yoktur.

Bugün vatanlarını “acaip” bir ülke olarak gören genç bir Kıbrıslı nesil büyüyor. 

Bu acaip ülkeyi, anne-babaları – yani biz, ve dedeleri ile neneleri gençlere miras bırakıyor.

Bu ülke çocuklarımızın beklentilerine, umutlarına, sorunlarına ve endişelerine ne kadar cevap veriyor?

Bunca yıldır Kıbrıs Sorunu konusundaki görüşmelerde tartıştığımız şeyler yeni nesil için ne oranda bir ölçüttür? 

Çok az!!!

Siyasi tartışmalar sıklıkla, çözümsüz Kıbrıs Sorunu üzerinde kariyer yapan siyasi “meslek sahipleri” arasındaki stereo tipi ifadelerin bir tekrarıdır.

Bana göre, sorunun Kıbrıs’ta büyüyen genç neslin ölçütlerine göre yeniden tanımlanmasına ihtiyaç vardır.

Kıbrıs Rum ve Kıbrıs Türk toplumu, kişisel ve ailevi ilişkilerinin biçimlenmesinde çok farklı değiller.

Kıbrıslı gençler – Kıbrıslı Rum ve Kıbrıslı Türk gençler – için daha büyük bir sorun olan ise bugün Avrupa ve dünya içerisinde sahip olacakları yerdir.

Yetenekli midirler, mutlu olacak beceri ve yeteneklere sahip midirler? Kariyer yapıp ilerleyebilirler mi? Dünyada rekabet edecekleri nitelik, donanım, eğitim ve bilgiye sahip midirler?

Gerçek acıdır!

Yeni nesil, çözümsüz Kıbrıs Sorununun en ağır bedelini ödüyor, çünkü ülkelerinin kendilerine sunması gerekeceği tüm enerjiyi engeller olmaksızın elde edemiyorlar.

Kıbrıs Sorununun çözümlenmemesi  gençleri  çok değerli olan zaman, para ve imkanlardan mahrum bırakıyor. 

Örneğin, Kıbrıs, birleşik bir ülke olarak, tüm Orta Doğu ülkeleri arasında hayati bir öneme sahip, Bölgesel Girişimci Faaliyet Merkezi oluşturabilecekti. Kıbrıslı gençlere çağdaş ve yenilikçi girişimlerin yöneticileri olarak kaliteli, yüksek ücretli iş pozisyonları sunabilecekti.

AB’nin birleşik bir ülkesi olarak Kıbrıs, Avrupalı girişimlerin tüm komşuları ile arasında bilgi ve yenilikçi güçlü bir ağ kurulması için sıçrama tahtası olarak faaliyet gösterebilecekti.

Ve son olarak, birleşik bir ülke olarak Kıbrıs, genç insanlarının eğitim, yenilikçi ve girişimciliğini finanse etmek için bütün üretici ve gelir getiren gücünden, doğal kaynaklarından faydalanabilecekti.

Bunlardan pek çoğu Kıbrıs Sorunu çözülmedikçe olamıyor.

Yeni nesle yüklediğimiz ağırlık, kaldırılamaz olarak kabul edilebilir, çünkü diğer Avrupa toplulukları bize eziyet vermeye devam eden bu sorunları çok uzun zaman önce aştı.

 

ÇEVİRİ–GAZETE360

 

*****

ORJİNAL METİN

*****

Η χαμένη γενιά των Κυπρίων

Η συζήτηση για την επίλυση του Κυπριακού, κάθε φορά που επίκειται μια νέα πρωτοβουλία, εστιάζει πάνω στα κλασσικά ζητήματα: τι θα γίνει με το συνταγματικό, τι με το έδαφος, τι με την πτυχή της ασφάλειας και των περιουσιών;

Έχουν ήδη συμπληρωθεί σχεδόν επτά δεκαετίες που συζητείται το Κυπριακό, αν περιλάβει κανείς και την πρώιμη φάση του μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν υπάρχει αμφιβολία σε κανένα ανεξάρτητο κριτή, ότι η διαιώνιση του Κυπριακού είναι ένας μεγάλος αναχρονισμός για όλο το σύγχρονο δυτικό κόσμο, για κάθε γωνιά της Ευρώπης.

Σήμερα μεγαλώνει μια γενιά κυπρίων νέων που βλέπει την πατρίδα της να παραμένει μια «παράξενη» χώρα. Αυτή την παράξενη χώρα, την κληροδότησαν στους νέους, οι γονείς τους – δηλαδή εμείς, και οι παπούδες και γιαγιάδες τους. Πόσο αυτή η χώρα ανταποκρίνεται στις προσδοκίες, τα προβλήματα και τις αγωνίες των παιδιών μας; Πόσο αυτά που συζητάμε στις συνομιλίες για το Κυπριακό τόσα χρόνια, έχουν γνώμονα τη νέα γενιά; Ελάχιστα! Συχνά οι πολιτικές συζητήσεις είναι μια επανάληψη στερεότυπων φράσεων και εμμονών μεταξύ «επαγγελματιών» της πολιτικής που κάνουν καριέρα πάνω στο άλυτο Κυπριακό.

Κατά την άποψή μου, χρειάζεται ένας επαναπροσδιορισμός του προβλήματος με γνώμονα τη νέα γενιά που μεγαλώνει στην Κύπρο. Η ελληνοκυπριακή και η τουρκοκυπριακή κοινωνία δε διαφέρει και πολύ στον τρόπο που διαμορφώνονται οι προσωπικές και οικογενειακές σχέσεις. Το πιο μεγάλο πρόβλημα για τους κυπρίους νέους – ελληνοκύπριους και τουρκοκύπριους, είναι σήμερα η θέση που θα έχουν στον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χώρο. Είναι ικανοί και έχουν τις δεξιότητες να ευτυχήσουν; Μπορούν να σταδιοδρομήσουν; Έχουν τα εφόδια, την παιδεία και τις γνώσεις να ανταγωνιστούν στον κόσμο;

Η αλήθεια είναι πικρή! Η νέα γενιά καταβάλλει το πιο βαρύ τίμημα του άλυτου Κυπριακού γιατί δεν μπορούν να αντλήσουν χωρίς εμπόδια, όλη την ενέργεια που θα έπρεπε να τους προσφέρει η χώρα τους. Η μη επίλυση του Κυπριακού στερεί από τους νέους πολύτιμο χρόνο, χρήμα και δυνατότητες. Για παράδειγμα, η Κύπρος ως επανενωμένη χώρα θα μπορούσε να αποτελέσει ένα Κέντρο Περιφερειακής Επιχειρηματικής Δραστηριότητας με ζωτικό χώρο σε όλες τις χώρες της Μέσης Ανατολής. Θα μπορούσε να προσφέρει ποιοτικές υψηλών αμοιβών θέσεις εργασίας, στους κυπρίους νέους, ως μάνατζερς σύγχρονων και καινοτόμων επιχειρήσεων. Η Κύπρος ως επανενωμένη χώρα της ΕΕ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως εφαλτήριο για τη δικτύωση των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων εντάσεως της γνώσης και της καινοτομίας σε όλη την γειτονιά της. Τέλος η Κύπρος ως επανενωμένη χώρα θα μπορούσε να αξιοποιήσει όλο το πλουτοπαραγωγικό δυναμικό της και τους φυσικούς πόρους της για να χρηματοδοτήσει την παιδεία, την καινοτομία και την επιχειρηματικότητα των νέων ανθρώπων της. Πολλά από αυτά δεν μπορούν να γίνουν, όσο δε λύνεται το Κυπριακό. Το βάρος που έχουμε φορτώσει στη νέα γενιά, μπορεί να αποδειχθεί ασήκωτο γιατί οι άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες έχουν από καιρό ξεπεράσει αυτά τα προβλήματα που εμάς εξακολουθούν να μας ταλανίζουν.